شکل من شکل تهی ست/

دلم از درد فراوون/

سرم از جو زمین بیشتر/

اثر حرف کودوم شاعره ایست/

وای بر من.......

به چه سان غرق محیط غضب آلود شدم/

من خودم کم بودم؟

حال حمل جسد مُرده آن شاعره بر گردن من سنگین/

وای من میمیرم..........


[ چهارشنبه چهاردهم آذر ۱۳۸۶ ] [ 16:56 ] [ شی وا.ش ]
[ ]