دردودل... يه دنيا دلم گرفته؟؟؟

تو زندگي روزهايي هست..سخت..

اتفاقات  زيادي توي زندگي آدما مي افته..

اتفاقات كوچيك و بزرگ..

مهم اينه كه چه جوري با اونا كنار بياي و قبولش كني و يه جورايي بهش عادت كني..

اتفاق چه خوب چه بد به  هر حال افتاده.. سرزنش كردن خودت هيچ سودي نداره و دردي و ازت دوا نمي كنه..بلكه بيشتر داغون و له هت مي كنه..

نبايد احساس كني كه به آخر خط رسيدي..و همه چي تموم شده..

از اين اتفاقا توي زندگي من و خيلياي ديگه افتاده..بايد منطقي باشي..

و محكم باشي محكم تر از هميشه..

اين حرفا رو خطاب به يكي از دوستام مي زنم  كه يه اتفاق خيلي كوچيكو براي خودش بزرگ كرده..و غول ساخته..

به قول معروف كاه و كوه كرده..

فقط مي خوام بهش بگم..آرامش تو حفظ كن..

و به خودت فر صت بده..

فرصت دوست داشتن...عاشق شدن...مهربون بودن...وخيلي فرصت هاي ديگه...

باور كن آدم بعضي اوقات به اين احساسا نياز پيدا مي كنه..

به حدي كه احساس مي كنه داره خورد ميشه..

ازت مي خوام همه چي و به دست زمان بسپاري..زمان مي تونه خيلي چيزارو برات روشن و تعيين كنه..

نترس...نترس..نترس..وگام هاتو محكم تر از هميشه با توكل بر خداي مهربون بردار..

خدا مهربون تر از اوني كه فكر مي كني..

و مطمئن باش درياي آروم ناخداي قهرمان نمي سازه...

همين.....